درباره مراحل دانشگاهی رشته پزشکی عمومی (MBBS) در هندوستان بیشتر بدانیم

یک دانشگاه پزشکی ، فارغ التحصیل کارشناسی پزشکی و کارشناسی جراحی (پزشکی عمومی) را ارائه می دهد. تنها به مؤسسه هایی که دوره عمومی پزشکی را در برنامه های درسی خود ارائه می دهند ،دانشکده پزشکی گفته می شود.

دانشگاه ممکن است دوره های تکمیلی و همچنین دوره های پیراپزشکی را آموزش دهد . ورود به دوره های دولتی پزشکی عمومی هند به دلیل یارانه بالا و تقاضاهای گسترده بسیار رقابتی می باشد.

پزشکی عمومی با دروس پایه و بالینی مانند بیوشیمی ، فیزیولوژی ،آناتومی ،میکروب شناسی ،پاتولوژی و فاراماکولوژی شروع می شود. دانش آموزان به طور همزمان به اخذ آموزش های عملی در بخش و برخورد با بیماران واقعی برای مدت 5 سال می پردازند.

هدف از برنامه های تحصیلی فهماندن پروتکل های استاندارد برای معاینه کردن، تشخیص و مدیریت کامل بیمار است. دانشجو برای تعیین تحقیقات مفید برای بیمار و بهترین گزینه های درمان آموزش داده می شود. برنامه های تحصیلی همچنین شامل دانش کامل عملی و اجرای استاندارد های بالینی می باشد. این دوره شامل 12 ماه کارآموزی است که کارآموز در تخصص های مختلف چرخش دارد و علاوه بر مراقبت های بالینی استاندارد ، تجربه کاملی در بخش مدیریت ، مدیریت کارکنان و مهارت های کامل مشاوره نیز به آنها داده می شود. مدرک اعطایی پزشکی عمومی خواهد بود. حداقل نمرات مورد نیاز برای تحصیل در این رشته ،50% نمره در فیزیک ، شیمی، زیست شناسی ، زبان انگلیسی در آزمون های 2+10 می باشد . برای دانشجویان رزرو شده این مقدار 40 % است.

پذیرش ها برای پزشکی عمومی متمرکز شده نیستند .شرایط پذیرش در دانشگاهها ، متفاوت است . به طور کلی دانش آموزانی که نمرات بالاتری را در امتحانات مقدماتی و امتحانات ورودی پزشکی که توسط سازمان های مختلف برگزار می شود ، کسب می کنند برای پزشکی عمومی پذیرفته می شوند.

دوره های کارشناسی ارشد:

تمام دانشگاههای اصلی ،دوره کارشناسی ارشد یا دیپلم را در برنامه های خود ارائه می دهند.

  • مدارک اعطایی دکترای پزشکی (MD) ، استاد جراحی (MS) یا دیپلم هیئت ملی (BND) هستند. مدارک دکترای پزشکی و استاد جراحی توسط دانشگاههای وابسته به شورای پزشکی هندوستان و دیپلم هیئت ملی توسط انجمن ملی که یک هیئت مستقل و خود مختار تحت نظر وزارت بهداشت هند است ، ارائه می شوند. آنها شاخه های مختلف پزشکی مانند پزشکی عمومی ، جراحی عمومی ، ارتوپدی ،رادیو تراپی ، گوش و حلق و بینی ، زنان و زایمان چشم پزشکی ، بیهوشی ، پزشکی اجتماعی ، آسیب شناسی ، میکروب شناسی ، فارماکولوژی ، آناتومی ، فیزیولوژی و غیره را ارائه می دهند.
  • مدت دوره های کارشناسی 3 سال و دیپلم 2 سال می باشد .بعد از فارغ التحصیلی ،دانشجویان می توانند منطقه مورد علاقه خود را انتخاب کنند و دوره های دکترای پزشکی یا استاد جراحی به مدت 3 سال تحصیل کنند.
  • مدارک پزشکی عمومی پیش نیاز اساسی برای گرفتن تخصص در قلب و عروق ، مجاری ادراری، معده ، اعصاب جز برای هماتولوژی بالینی ، هومیوپاتی و غیره است.
  • طب هومیوپاتی ، درحال حاضر از اولویت ها در هندوستان است و توسط بسیاری از بیمارستانها پیشنهاد می شود. دوره فوق دکترا در مغز و اعصاب ، رادیولوژی مغز و قلب و غیره توسط این نهادها پیشنهاد می شود.
  • (پزشکی عمومی ، دندان پزشکی ، کارشناسی هومیوپاتی ،کارشناسی آیورودا)
  • به افرادی که از مدرک های پزشکی عمومی (MBBS) ، دندان پزشکی (BDS) ، کارشناسی هومیوپاتی (BHMS) و کارشناسی آیورودا (BAMS) برخورد دارند ،لقب دکتر داده می شود.

سال 1 پزشکی:

دوره های پیش بالینی شامل آناتومی ، فیزیو لوژی ، بیوشیمی به مدت 1 سال دروس پایه دانشجویان پزشکی می باشند. قبل از سال 1997 سال اول دوره پزشکی به مدت 1 سال و نیم بود ولی این سیستم پیرایش شد تا دانشجویان زمان بیشتری برای آموزش های بالینی داشته باشند .قبولی در سال اول برای ادامه دوره اجباری است و دانشجویان باید امتحانات سال 1 را با موفقیت کامل پشت سر بگذارند. این اشکال عمده سیستم آموزش پزشکی هندوستان می باشد. اگرچه سیستم آموزش پزشکی در سال 2012 این موضوع را تغییر داد.

در بسیاری از دانشگاه ها اگر یک درس از سال 1 باقی بماند دانشجو وارد دسته متوسط می شود که این یک نقطه ضعف اساسی است. جلسه های صبح معمولا شامل کلاس آناتومی است که با کالبد شکافی ادامه می یابد به جز یک روز که کلاس مختص آمار زیستیی است .کلاس های بعد از ظهر شامل کلاس تئوری که با کار در آزمایشگاه فیزیولوژی ، بیوشیمی و بافت شناسی ادامه می یابد.

سال2 پزشکی:

آسیب شناسی ، فارماکولوژی ،میکروب شناسی و پزشکی قانونی برای مدت 1 سال و نیم. بعد از اتمام این 4 درس دانشجو به سال 3 راه می یابد. کلاس های سخنرانی و کار در آزمایشگاه معمولا بعد از ظهر برگزار می شوند تا دانشجویان قادر باشند در بخش های بالینی و بیماران در صبح حضور پیدا کنند. این اعلان های کوتاه به مدت 15 روز در بخشهای اطفال ، روانپزشکی ، پزشکی قانونی ، طب پوست و جذام ، تنفسی و سل ، دنبال می شوند.

سال 3 پزشکی قسمت 1:

قسمت اول شامل 1 سال پزشکی و پیشگیری اجتماعی (پزشکی اجتماعی) که گوش و حلق و بینی و چشم موضوعات اصلی را تشکیل می دهد.

سال 4 پزشکی عمومی قسمت 2:

شامل یکسال آموزش متمرکز در 4 پایه بالینی یعنی :پزشکی و جراحی (شامل ارتوپدی) ، اطفال ، زنان و زایمان

پس از عبور از امتحانات نهایی پزشکی دانشجو توسط شورای پزشکی ثبت نام می شود و می تواند دوره کار آموزی را شروع کند. ثبت دایم (مجوز به عمل) و مدرک پزشکی نهایی تنها پس از اتمام موفقیت آمیز و رضایت بخش دوره اجباری کارآموزی اعطا می شود.

کارآموزی و اقامت:

پس از اتمام موفقیت آمیز دوره پزشکی در هند ، دانشجو باید به کار اجباری در بیمارستان وابسطه به دانشگاه یا هر بیمارستان مورد قبول دیگری برای مدت 1 سال بپردازد.

به این دوره کارآموزی اجباری گفته می شود. دانشجو تنها پس از تکمیل رضایت بخش این دوره مدرک خود را دریافت می کند . کارآموز به تمام بخشهای بالینی بیمارستان بر اساس شیفت های چرخشی فرستاده می شود .این باعث می شود تا کارآموزان پایه ای در زمینه بالینی و عملی در کلیه رشته های پزشکی ، متناسب با تحصیلات تکمیلی را بدست آورد و برای کار به عنوان پزشک عمومی آماده گردد .برنامه های کارآموز معمولا بسیار جامع هستند.

به عنوان مثال ، کارآموز ممکن است مجبور به کار برای تمام شب باشد و پس از آن برای شروع وظیفه روز بعد تنها 1 یا 2 ساعت زمان استراحت دارد و کار او ممکن است تا بعد از ظهر ادامه بیابد .انجام وظیفه 24 ساعتی غیرمعمول نیست و گاهی حتی استراحت برنامه ریزی شده توسط مافوق مجاز نیست.کارآموز کمک هزینه ماهیانه ای را برای کار خود در بیمارستان دریافت می کند که در دانشکده های مختلف بر اساس مدیریت متفاوت است .فرد تنها پس از اتمام این دوره به عمل پزشکی محفوظ است و تنها پس از اتمام کارآموزی ، دانشجو می تواند مدرک پزشکی عمومی خود را دریافت کند و مطالعات کارشناسی ارشد را دنبال کند.

کارآموزان با مسئولیت های بالینی تحت نظارت مسئول ارشد پزشکی می باشند . آنها اجازه صدور گواهی های پزشکی ،گواهی مرگ یا اسناد قانونی زوجین با امضای خود را ندارند.

کارآموزی در بریتانیا و دیگر کشورها متفاوت است و اجباری نمی باشد. دراین دوره ، کارآموز یک بخش خاص را انتخاب کرده و حقوق ماهیانه ای برای کار در بیمارستان (به خصوص در انگلستان دریافت می کند) همینطور در آمریکا کارآموز ساکن است و به او پزشک ساکن یا جراح مقیم می گویند.

بعد از کارآموزی ، برخی از فارغ التحصیلان کار در تخصص های مختلف پزشکی را انتخاب می کنند و به آنها اغلب پزشکان یا جراحان خانه می گویند این از ادامه در تحصیلات تکمیلی متفاوت است و به آنها مدرکی تعلق نمی گیرد.

به دکتر تحت آموزش تخصص بالاتر کارآموز تحصیلات تکمیلی یا PGTگفته می شود. به PGT و کارآموزان در بیمارستان های هند دکتران تازه هنر گفته می شود.

پس از اتمام دوره تکمیلی ، پزشکان وارد عرصه تخصص می شودند و به آنها کارآموزان فوق تخصص یا PDT گفته می شود . آنها همچنین به نام ارشد ساکنان در برخی از مؤسسات خوانده می شوند.

ساعت کاری :

تمام مدت اقامت در هندوستان از نظر جسمی و روانی بسیار سخت می باشد .انجمن اقامت پزشکان "ماها راشترا" شکایتی را با کمیسیون حقوق بشر این ایالت برای پزشکان ساکنی که بیش از 30 ساعت را مشغول به کارند تنظیم کرد. موارد خودکشی پزشکان به دلیل افسردگی ، فرسودگی دیده شده و مؤسسات برتر برای عدم تأمین مواد غذایی سالم و شرایط خوب زندگی برای پزشکان ساکن مورد انتقاد قرار گرفته اند.

به رسمیت شناختن:

قانون هند نیازمند است که مؤسسات توسط شورای پزشکی هند به رسمیت شناخته شده باشند. دولت هند لیست به روز شده این دانشکده های پزشکی را مصوب نگه می دارد.

فرآیند پذیرش:

دانشجوی دوره پزشکی عمومی باید دوره دبیرستان 2+10 را با موضوعات زیست شناسی شیمی و فیزیک تکمیل کرده باشد.

به طور سنتی معیارهای ورود از یک نقطه کشور به کشور دیگری و حتی از مؤسسه به مؤسسه متفاوت است. برای مثال متقاضیان برای ورود به دانشگاههای آمریکایی باید دانشجوی رشته کارشناسی باشند در حالیکه برای ورود به دانشگاههای پزشکی چین به مدرک کارشناسی نیاز دارند.

بطور کلی پذیرش در یکی از موارد زیر استوار است:

  • 1. نمرات به دست آمده در آزمون های رقابتی در سطح مرکزی یا دولتی
  • 2. نمرات به دست آمده در امتحانات نهایی (بالاتر برای عموم و پایین تر برای رده محفوظ شده )
  • 3. کمک مالی / صندلی مبتنی بر مدیریت

به همین ترتیب برای درجه بعد از فارق التحصیلی برگزاری آزمون های رقابتی در سطح مرکزی یا دولتی پایه پذیرش را تشکیل می دهند. برخی نهادهای خاص نیز ممکن است نیاز به مصاحبه شخصی نامزد داشته باشند .(بیشتر در دوره فوق تخصص)

کمک مالی برای پذیرش تحت انتقاد سنگین است . از آنجا که هند تنها کشوری است که قدرت اختیار فروش پذیرش پزشکی را به دانشکده های خصوصی پزشکی می دهد و این باعث می شود که کسانی که توانایی پرداخت را دارند وارد دانشگاه شوند و نه کسانی که شایستگی اش را دارند.

این یارانه غیرقانونی هزینه هایی حدود 50000 لک تا 1 کرور را در بر می گیرد.

اما دانشکده ها در ایالت کرلا(KERELA) نیاز به حداقل نمرات در امتحانات رقابتی ورودی حتی برای پذیرش های مبتنی بر مدیریت دارند.

به منظور کاهش استرس امتحانات متعدد و حصول اطمینان از حداقل صلاحیت و با هدف حذف فساد در آموزش پزشکی هند "آزمون ملی ورودی واجد شرایط بودن"(NEET-PGTو NEET-UG) برای اولین بار در چشم انداز سال 2015 توسط شورای حکام پیشنهاد شد.

کارشناسی ارشد :

به همین ترتیب برای دوره کارشناسی ارشد این آزمون ها تنها طریق واجد شرایط بودن برای ورود به دکترای کارشناسی شناخته شده . این به طور مؤثر جایگزین آزمون های مشابه گردید. اولین آزمون توسط هیئت مدیره ملی از 23 نوامبر تا 6 دسامبر 2012 انجام گردید . به جز روز های 24،25،28 نوامبر و 2 دسامبر

این آزمون مبتنی بر کامپیوتر و بر خلاف روش سنتی کاغذ و قلم برای ورود به 50% تمام دوره های تکمیلی هند ، برنامه ریزی شده بود و تمام 90.377 نامزد در این آزمون شرکت کردند.

اتباع خارجی:

به غیر از مقیم هند و افرادی که مبدأ هندی دارند ، سهمیه هایی در ارگان های مختلف و همچنین کالج های خصوصی ، برای دانشجویانی که در کشور های در حال توسعه هستند و امکانات کافی برای آموزش های پزشکی را ندارند ، توسط دولت هند در نظر گرفته شده است. تعداد دقیق این پذیرش ها در سال های گوناگون ، متفاوت است.

توجه به این نکته اهمیت دارد که اتباع خارجی که مایل به گرفتن پذیرش از طریق سهمیه می باشند باید در آزمون NEET (حداقل برای دانشگاه های دولتی) واجد شرایط شناخته شوند .هزینه ها نیز برای آنها متفاوت می باشد.