حقایق باورنکردنی و عجیب در مورد راه‌آهن هندوستان


همان‌طور که میدانید هندوستان کشور عجایب است و در هر گوشه از آن می‌توان پدیده‌ای دور از ذهن و باورنکردنی دید. این عجایب تنها در مورد مسائل مذهبی و تاریخی نیستند و حتی جلوه‌های نسبتا مدرن تکنولوژی نظیر قطار نیز در این کشور شکلی عجیب به خود می‌گیرند و از دیدگاه‌های مختلف مثل نحوه‌ی مدیریت، تعداد، انواع مختلف، امکانات و ... با دیگر کشورها تفاوت دارند.

راه‌آهن مهم‌ترین وسیله حمل‌ونقل و شاهرگ حیاتی هندوستان است و به همین دلیل تشکیلات اداری عظیم و شاخه‌های فراوانی دارد. تشکیلات راه‌آهن هندوستان توسط یک وزارتخانه مستقل و گسترده به همین نام اداره می‌شود که از اهمیت و حساسیت زیادی برخوردار است و اقتصاد هندوستان به نحوه‌ی عملکرد آن بستگی دارد. ۲۰ حقیقت باورنکردنی در مورد راه‌آهن هندوستان به این شرح هستند: ۱. هندوستان دارای بزرگ‌ترین شبکه‌ی راه‌آهن زیر نظر یک دولت واحد و سومین شبکه‌ی حمل‌ونقل ریلی طولانی دنیا به طول ۱۲۷ هزار و ۷۶۰ کیلومتر است.

راه‌آهن هندوستان سالانه به‌طور متوسط ۸۴۲۱ میلیون نفر مسافر دارد که توسط ۹۹۹۱ قطار با ۷۱۷۲ ایستگاه در سراسر کشور مسافرت می‌کنند. گفته می‌شود که تعداد مسافرهای قطار در هندوستان در یک روز از جمعیت بعضی از کشورها بیشتر است. راه‌آهن این کشور در سال ۱۰۱۴.۱۵ میلیون تن بار و اثاثیه جابه‌جا می‌کند. ۲. طولانی‌ترین ایستگاه راه‌آهن دنیا، ایستگاه گورکهپو هندوستان با ۱۳۵۰ متر طول است. قبل از آن نیز ایستگاه خارگهپو با ۸۳۳ متر طول دارنده‌ی این عنوان بود.

۳. دو مورد از بخش‌های تاریخی راه‌آهن هندوستان در فهرست میراث فرهنگی جهانی یونسکو قرار دارند؛ پایانه‌ی چاتراپاتی شیواجی و راه‌آهن کوهستانی.

راه‌آهن کوهستانی از سه بخش تشکیل شده است؛ راه‌آهن هیمالیایی دارجلینگ، راه‌آهن کوهستانی نیلگیری و راه‌آهن کالکا شیملا. این سه مسیر از ۱۰۰ سال پیش مورداستفاده قرار می‌گیرند.

پایانه‌ی چاتراپاتی شیواجی ترکیبی کلاسیک و منحصربه‌فرد از مکتب هنری گوتیک و معماری هندی است.

۴. راه‌آهن هندوستان پنج قطار ویژه‌ی لوکس توریستی دارد که عبارت‌اند از: قطار سلطنتی راجستان کاخی روی چرخ (راجستان) ارابه‌ی طلایی (شروع حرکت از کارناکاتا و گوا) مهاراجه اکسپرس (شروع حرکت از دهلی به مقاصد متفاوت بر اساس برنامه‌ی سفر) اودیسه‌ی دکن (شروع حرکت از ماهاراشترا به مقاصد متفاوت بر اساس برنامه‌ی سفر)

این قطارها موجب افتخار و سربلندی راه‌آهن هندوستان هستند و جایگاه ویژه‌ای در بین قطارهای لوکس دنیا دارند. کاخی روی چرخ قدیمی‌ترین قطار لوکس هندوستان است.

۵. طولانی‌ترین مسیر راه‌آهن در هندوستان متعلق به قطار ویوک اکسپرس (دیبروگره به کانیا کوماری) با ۴۲۷۳ کیلومتر طول و کوتاه‌ترین مسیر متعلق به سرویس‌های فصلی و محدود ناگپور به آجنی با ۳ کیلومتر فاصله است.

۶. سریرامپور و بلاپور دو ایستگاه متفاوت در ناحیه‌ی ماهاراشترا هستند که دقیقا در یک نقطه از مسیر راه‌آهن ولی در دو طرف ریل قرار دارند.

۷. تقاطع ماتورا محل عبور بیشترین تعداد قطار در راه‌آهن هندوستان است. بیشترین ترافیک این تقاطع مربوط به براود گیج‌های (Broad Gauge – قطاری که چرخ‌های آن فاصله‌ای بیشتر از حد استاندارد دارند) مسیر آگرا گانت، بهاراتپور، الوار، دهلی، آکنرا، وریندیوان و قطار استاندارد هاتراس است.

۸. طراحی سیستم تعلیق و کمک‌فنرهای این واگن‌ها به صورتی انجام می‌شود که میزان لرزش و نوسان آن‌ها در حدود ۷۲ ضربه در دقیقه یا ۱.۲ هرتز ثابت بماند.

قلب انسان با فرکانس ۱.۲ هرتز می‌تپد و به همین دلیل مسافرت با وسیله نقلیه‌ای که با ریتمی مشابه نوسان دارد، بسیار راحت و آرامش‌بخش است (علت خواب راحت و شیرین در هنگام مسافرت با قطار).

۹. راه‌آهن هندوستان از هر یک روپیه ی دریافتی، ۹۴ پیسا برای ارائه‌ی خدمات هزینه می‌کند و تنها ۶ پیسا سود این شرکت را تشکیل می‌دهد.

۴ درصد از این سود برای نوسازی استفاده می‌شود که مبلغ ناچیزی است و به همین دلیل راه‌آهن هندوستان مشکلات زیادی برای گسترش دارد. افزایش قیمت بلیت نیز همیشه با اعتراض و گلایه‌ی مردم مواجه می‌شود و عملا امکان‌پذیر نیست. ۱۰. تقاطع الماس در ناگپور. شکل خاص ریل‌ها و مسیر آن‌ها به چهار جهت اصلی دلیل این نام‌گذاری است.

۱۱. راه‌آهن هندوستان در حال ساخت بلندترین پل ریلی دنیا بر روی رودخانه‌ی چناب است.

این پل ۱۳۱۵ متر ارتفاع دارد و ۲۵ هزار تن فولاد در ساخت آن استفاده خواهد شد. ایده‌ی ساخت پل در سال ۲۰۰۸ مطرح شد اما بنا به ملاحظات امنیتی ادامه پیدا نکرد. در سال ۲۰۱۰ عملیات ساخت پل آغاز شد و انتظار می‌رود که در سال جاری به اتمام برسد. ۱۲. تونل پیر پنجال در ایالت جامو و کشمیر به طول ۱۱.۲۵ کیلومتر، طولانی‌ترین تونل راه‌آهن هندوستان است.

۱۳. ایستگاه هاورا در کلکته، شلوغ‌ترین ایستگاه راه‌آهن هندوستان است. روزانه ۹۷۴ قطار برای گذشتن از آن وادار به توقف و انتظار می‌شوند.

۱۴. همه تجهیزات الکتریکی واگن‌های قطار مثل پنکه و لامپ، به‌جای ولتاژ ۲۲۰ ولت استاندارد هند با ولتاژ ۱۱۰ ولت کار می‌کنند. این اقدام، ترفند بسیار مؤثری برای مقابله با سارقین است.

۱۵. نماد خوش‌شانسی راه‌آهن هندوستان، یک فیل است که در ۱۶ آوریل ۲۰۰۲ توسط موسسه ملی طراحی ترسیم شده و پولو (Bholu) یا پولو فیل نگهبان نامیده می‌شود.

۱۶. فیری کوئین (Fairy Queen) قدیمی‌ترین لوکوموتیو فعال هندوستان است که تا چندی پیش هنوز با موتور بخار کار می‌کرد.

این لوکوموتیو در سال ۱۸۵۵ کار خود را آغاز کرد و در سال ۱۹۰۹ بازنشسته شد ولی در سال ۱۹۹۷ برای به حرکت درآوردن یک قطار توریستی بین دهلی و الوار دوباره مورد استفاده قرار گرفت. فیری کوئین قادر است با سرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت حرکت کند.

۱۷. راه‌آهن هندوستان با ۱ میلیون و ۴۰۰ هزار کارمند، هشتمین موسسه‌ی بزرگ دنیا محسوب می‌شود.

۱۸. رزرو کامپیوتری بلیت قطارهای هند، از سال ۱۹۸۶ در دهلی‌نو آغاز شده است.

۱۹. راه‌آهن هندوستان در ۱ دسامبر ۲۰۰۷ (روز جهانی ایدز)، یک قطار کمپین اطلاع‌رسانی در مورد بیماری ایدز راه‌اندازی کرد. این قطار ویژه‌ی روبان قرمز (Red Ribbon Express) نام دارد.

۲۰. هندوستان ۸ موزه‌ی راه‌آهن دارد که در شهرهای دهلی، پونه، کانپور، مایسور، کلکته، چنایی، گوم و تیروچیراپالی واقع شده‌اند. علاوه بر این، موزه‌ی ملی راه‌آهن دهلی بزرگ‌ترین موزه‌ی راه‌آهن آسیا به شمار می‌آید.

منبع: TheBetterIndia