چرا مدرک زبان انگلیسی الزامی است؟


کلیه متقاضیان تحصیل در خازج از کشور، در صورتی که زبان انگلیسی به عنوان زبان مادری آن ها شناخته نمی شود، موظف هستند تا شایستگی خود را در زبان انگلیسی به دانشگاه مورد نظر خود اعلام کنند و یکی از این راه ها، ارائه مدرک زبان بین المللی انگلیسی می باشد. موضوع مربوط به English language proficiency یکی از مهم ترین مدارک برای متقاضیان تحصیل در خارج از کشور می باشد. اکثر قریب به اتفاق دانشگاه های جهان، در اختیار داشتن مدرک زبان با حد نصاب نمره مشخص شده را به عنوان اولویت های admission معرفی می کنند و از دانشجویان درخواست می کنند تا مدرک زبان را به عنوان یکی از نیازمندی‌های پذیرش admission requirement ارائه کنند. اگر دانشجویی نتواند این مدرک را به همراه مدارک مورد نیاز به دانشگاه مقصد ارسال کند، قبولی وی در فرآیند انتاخاب و بذیرش قطعی، در هاله ای از ابهام رفته و احتمال رد درخواست ایشان وجود دارد. بنابراین، همواره در صورتی که زبان انگلیسی زبان مادری شما نیست و در دانشگاه های انگلیسی زبان در کشورهای انگلیسی زبان تحصیل نکرده اید، آزمون تافل یا آیلتس، یک اجبار در فرآیند بذیرش تحصیلی می باشد. البته گرفتن این دو مدرک در ایران، آن طور که خیلی ها برای خود چالش ایجاده کرده اند، سخت نیست. شاید سالانه ده ها هزار نفر در ایران، مدرک زبان آیلتس یا تافل یا مدارک رسمی دیگر زبان انگلیسی را دریافت می کنند و به دانشگاه ها مختلف دنیا ارسال می کنند.

مدرک زبان انگلیسی به این دلیل اهمیت دارد که دانشگاه مقصد، به این درک می رسد که شما در ۴ حوزه شنیداری، گفتاری، نوشتاری و درک مطلب، در چه سطحی بر اساس معیارهای بین المللی آزمون های بین المللی هستید. این یکی از راه های بررسی سواد شما در زبان انگلیسی می باشد. حتی اگر شما ۱۰ مقاله ISI با ده ها CIT هم داشته باشید و اصلا به زبان انگلیسی کتاب نوشته باشید، باز هم دانشگاه مقصد شما را از ارائه مدرک زبان انگلیسی معاف WAIE نخواهد کرد. بدون مدرک زبان انگلیسی، تقریبا شانس قبولی صفر هست. مگر این که شما حایز شرایط استثناهایی باشید که دپارتمان بذیرش دانشگاه مقصد اعمال می کند و این محدودیت ها، شامل حال اکثریت متقاضیان نمی شود. بنابراین توصیه می کنیم بعد از این که هدف خود از تحصیل درخارج از کشور را مشخص کردید، گام بعدی، آمادگی برای شرکت در آزمون های بین المللی زبان انگلیسی در شهر خودتان باشد. حتما باید یکی از این مدارک را دریافت و به همراه نیازمندی های بذیرش به دانشگاه مقصد ارسال کنید.

توصیه می کنیم که دانشجویان برای گرفتن مدرک آیلتس و تافل، حداقل ۶ ماه وقت بگذارند و قبل از شرکت در آزمون های رسمی، ۱-۲ نوبت در آزمون های MOCK شرکت کنند تا با جو و شرایط آزمون واقعی، آشنا شوند و نقاط ضعف و قوت آن ها توسط ممتحن های سابق آزمون آیلتس و تافل، بررسی شود. این آسیب شناسی به شما کمک می کند تا در روز موعود، شانس دریافت نمره بالاتر و مود انتظار خود را کسب کنید. حتی اگر یک بار نتوانستید حد نصاب لازم را به دست آورید، اصلا مایوس نشده و با تلاش و ممارست حرفه ای و بیش تر، سطح زبان خود را ارتقا بدهید. هر اندازه سطح زبان شما ارتقا یابد، دانش بهتری برای تحصیل در خارج از کشور خواهید داشت و چون قصد تحصیل در رشته های دانشگاهی را دارید، قدرت نوشتاری و گفتاری بهتر، می تواند شما را در یادگیری و گذراندن موفق دروس، یاری دهد. بارها مشاهده شده است ،افرادی که با سطح زبان متوسط رو به بایین، یا به قولی با قبولی روی مرز، موفق به دریافت حد نصاب می شوند، در ادامه تحصیل در دانشگاه مورد نظر خود، با مشکلات نوشتاری ،درک مطلب و مهارت های گفتاری و PRESENT و حتی تالیف مقاله و گزارش رو به رو می شوند. بنابراین، تلاش اول شما، فهم بهتر زبان انگلیسی و افزایش مهارت‌های خود در این زبان بین المللی و در نهایت، کسب نمره بالاتر از حد نصاب مورد نیاز جهت قبولی در دانشگاه مقصد باشد.

کدام متقاضیان از ارائه مدرک زبان انگلیسی معاف هستند؟

در سوال قبلی گفتیم که برخی از متقاضیان تحصیل در خارج از کشور، از ارائه مدرک زبان انگلیسی به عنوان بخشی از فرآیند بذیرش تحصیلی معاف هستند. معمولا، این متقاضیان شرایط زیر را دارند: افرادی که در دانشگاه های انگلیسی زبان در کشورهای انگلیسی زبان مانند کانادا، بریتانیا، استرالیا، نیوزلند و برخی کشورهای آفریقایی که زبان رسمی آن ها انگلیسی می باشد، تحصیلی کرده اند از ارائه مدرک زبان معاف هستند. افرادی که زبان مادری آن ها، انگلیسی است. افرادی که در دانشگاهی به زبان انگلیسی تحصیل کرده اند که زبان رسمی آن کشور، انگلیسی نیست. مانند سوئد یا نروژ. چنین افرادی برای کسب معافیت ار ازائه مدرک زبان انگلیسی، می بایست از دانشگاهی که تحصیل کرده اند، نامه یا گواهی نامه MEDIUM OF INSTRUCTION بیاورند. در این نامه، باید قید شده باشد که زبان رسمی آموزش در دانشگاه فلان، زبان انگلیسی هست و این دانشجو، به زبان انگلیسی دوره ایکس را با موفقیت گذرانده است. افرادی که قصد تحصیل در رشته هایی دارند که زبان تدریس، انگلیسی نیست و مثلا آلمانی یا فرانسه یا اسپانیولی هست. این افراد الزامی برای ارائه مدرک زبان انگلیسی ندارند. در صورتی که شک دارید برای ارائه مدرک زبان، معاف هستید یا خیر، با دفتر ارتباط بین المللی دانشگاه مورد نظر یا INTERNATIONAL OFFICE تماس حاصل کنید. ارتباط شما با این دفتر با GRADUATE OFFICE سبب می شود که شما بتوانید درک شایسته و بهتری از موضوع نیازمندی زبان انگلیسی در دانشگاه مقصد داشته باشید. برخی از بورسیه ها و قبولی‌های قطعی و نه مشروط در اکثر دانشگاه‌های جهان، به افرادی داده می‌شود که حد نصاب زبان بالا و بهتری در اختیار داشته باشند. آیا فارغ التحصیلان رشته زبان انگلیسی نیز باید مدرک زبان بین المللی بگیرند؟ اگر شما فارغ التحصیل رشته زبان انگلیسی هستید و قصد دارید برای مقطع کارشناسی ارشد زبان انگلیسی مثلا مترجمی یا ادبیات انگلیسی یا حتی آموزش زبان انگلیسی اقدام کنید، شاید برای ارائه مدرک زبان انگلیسی معاف شوید. اما اگر شما قصد داید به عنوان فارغ التحصیل زبان انگلیسی، در رشته هایی غیر از زبان انگلیسی تحصیل کنید مانند تجارت یا بازاریابی یا علوم سیاسی، حتما موظفید تا مدرک زبان انگلیسی را ارائه کنید. البته توجه داشته باشید که عدم تناسب بین مقطع لیسانس با فوق لیسانس و هم چنین، فوق لیسانس با دکترا که قصد اقدام دارید، می تواند قبولی شما را در فرآیند ادمیشن، با چالش رو به رو کند که برای حل این معضل، بهتر است با مسئولان رشته مورد علاقه خود، رایزنی کنید. بنابراین، اگر فارغ التحصیل زبان انگلیسی هستید و قصد دارید در رشته غیر مرتبط با زبان انگلیسی تحصیل کنید، ارائه مدرک زبان الزامی هست. البته اگر به زبان انگلیسی کتاب یا مقاله ای تالیف و منتشر کرده اید، به دانشگاه مزبور ارسال کنید تا کمیته بذیرش دانشگاه مزبور، صلاحیت و سواد شما را برای دارا بودن حد نصاب زبانی مورد نیاز، بررسی و ارزیابی کند. برخی از دانشگاه های خارج از کشور، حتی برای فارغ التحصیلان کارشناسی زبان آلمانی که قصد تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد زبان آلمانی در دانشگاه های آلمانی زبان دارند، به جای مدرک زبان، مصاحبه حضوری و غیر حضوری ترتیب می دهند که شرایط ان را باید از دانشگاه های اتریش و آلمان و سوییس، جویا شوید.

آیا برای تحصیل در رشته های غیر انگلیسی نیز باید مدرک زبان انگلیسی ارائه کرد؟

برای تحصیل در رشته هایی که زبان تدریس، انگلیسی نیست، معمولا الزامی به ارائه مدرک زبان انگلیسی برای متقاضیان وجود ندارد. مثلا اگر علاقمند به تحصیل به زبان اسپانیولی در دانشگاه اسبانیایی زبان هستید، ارائه مدرک زبان انگلیسی، لزومی ندارد. حتی اگر متقاضی تحصیل به زبان فرانسوی در دانشگاهی غیر فرانسوی هستید که زبان تحصیل، فرانسوی می باشد، باز ارائه مدرک زبان انگلیسی لزومی ندارد. برای تحصیل در رشته هایی که زبان تحصیل انگلیسی نمی باشد، ارائه مدرک زبان، اجباری نیست. البته همواره توصیه می کنیم که آخرین اطلاعات درباره شرایط مدرک زبان را از دانشگاه مقصد و بخش بین الملل یا مسئول رشته ایی که قصد پذیرش دارید، جویا شوید تا اطلاعات موثق و صحیح دریافت کنید. ناگفته مشخص هست که در اختیار داشتن مدرک زبان انگلیسی، حتی در دانشگاه هایی که زبان تحصیل و تدریس، غیر انگلیسی می باشد، برای متقاضیان، به عنوان یک فاکتور مثبت تلقی می شود.

آیا برای تحصیل در دانشگاه هایی که زبان تحصیل در آن ها انگلیسی نیست نیز ارائه مدرک الزامی هست؟

برای تحصیل در دانشگاه هایی که زبان تحصیل انگلیسی نیست، ارائه مدرک زبان به خواست هر دانشکده متفاوت هست. مثلا اگر شما بخواهید به زبان انگلیسی در دانشگاه فنلاند تحصیل کنید، با توجه به این که زبان تحصیل در فنلاند، به زبان فنلاندی و سوئدی می باشد، قطعا زبان انگلیسی، یک اجبار برای متقاضیان نیست. اما اگر بخواهید به زبان انگلیسی رشته هایی که به این زبان تدریس می شوند را بخوانید، باید مدرک زبان انگلیسی ارائه کنید. بنابراین، تحصیل در دانشگاه هایی که زبان رسمی ان ها انگلیسی نمی باشد، منوط به شرایطی هست که دبارتمان با دانشکده با دفتر بین الملل دانشگاه تعریف می کند. اگر شما بخواهید به زبان انگلیسی در دانشگاه های آلمانی زبان یا اسبانیولی زبان تحصیل کنید، به احتمال زیاد، در صورتی که مسلط به زبان آلمانی و اسبانیولی نباشید، از شما مدرکی دال بر شایستگی در زبان انگلیسی درخواست می کنند که در بعضی مواقع، مواردی هست که در ۴ سوال قبلی به آن جواب دادیم.

آیا می توان بعد از اخذ بذیرش تحصیلی ،نسبت به دریافت مدرک بین المللی زبان اقدام نمود؟

معمولا در ۹۰ درصد شرایط، دریافت admission letter منوط به ارائه English language proficiency می باشد و در صورتی که مدرک زبان با حد نصاب لازم را در اختیار نداشته باشید، شانس بررسی نهایی و قبولی مدارک خود را از دست می دهید. اما مشاهده شده است که دانشگاه های آمریکایی، بعضا نسبت به ارائه بذیرش مشروط به دانشچویان بین المللی متقاضی تحصیل در مقاطع ارشد و دکترا که حد نصاب لازم را ندارند اقدام می کنند و قبولی قطعی ان ها را، به دریافت حد نصاب مورد نظر وابسته می کنند. در این جا ۲ مشکل رخ می دهد. یکی این که شانس شما برای دریافت بورسیه تحصیلی تقریبا از بین می رود. دوما این که سفارت خانه هایی که برای دریافت ویزا اقدام می کنید، احتمال دارد چون مدرک زبان کافی ندارید، از اعطای ویزای تحصیلی برای بذیرش های مشروط خودداری کنند. البته برخی از دانشگاه های دنیا، گذراندن چند واحد درسی مربوط به زبان انگلیسی را به عنوان جایگزینی برای مدرک بین المللی زبان مطرح می کنند که دانشجو به صورت مشروط بذیرفته می شود. اما در این حالت نیز، دریافت ویزا از سفارت خانه کشور مطبوع، در هاله ای از ابهام قرار می گیرد. توصیه اکید ما به کلیه متقاضیان تحصیل در خارج از کشور و به خصوص در دانشگاه هایی که زبان تحصیل انگلیسی هست آن بوده که قبل از رفتن، مدرک زبان انگلیسی با حد نصابی بیش تر از حداقل های اعلامی دانشگاه ها برای ادمیشن را در اختیار داشته باشند. حداقل ۳ فایده مهم، برای گرفتن مدرک زبان قبل از عزیمت به کشور مقصد وجود دارد: یکی این که با هزینه بسیار کم تر از کشور مقصد، زبان انگلیسی را در ایران فراگرفته و با هزینه کم تر، در آزمون بین المللی در کشور خود شرکت می کنید. در ثانی، شانس گرفتن ادمیشن را به صورت قطی و غیر مشروط، افزایش می دهید . نهایتا، وقتی مدرک زبان داشته باشید، سفارت کشور مقصد، با دید مثبت تر و جدی تر، مدارک شما را برای صدور ویزای دانشجویی بررسی می کند.

آیا با در اختیار داشتن نمرات زبان بایین تر از حد مجاز نیز می توان بذیرش تحصیلی دریافت کرد؟

معمولا نمی توان قبولی قطعی دریافت کرد و در اکثر مواقع، شانس شما از بین می رود. البته برخی از دانشگاه ها در برخی از کشورهای جهان هستند که قبولی مشروط صادر می کنند تا دانشجو، بعد از گذشت یک مدت زمان مشخص، حد نصاب زبانی لازم را توسط آزمون هایی که خود دانشگاه برگزار میکند، کسب کند. توصیه می کنیم که ریسک نکرده و در کشور خود، مدرک زبان را کسب کنید. البته این گونه نیست که همه دانشگاه ها، حد نصاب برابری داشته باشند. مثلا برخی از دانشگاه ها، با آیلتس ۶ آکادمیک هم نسبت به اعطای بذیرش تحصیلی به متقاضیان اقدام می کنند. در حالی که فلان دانشگاه در فلان کشور جهان، آیلتس ۷ آکادمیک نیاز دارد با دانشگاهی، با آیلتس ۵.۵ و حتی تافل ۷۵ آی بی تی نیز، بذیرش می دهد. به هر حال، این موضوع کاملا به دانشگاه مرتبط هست و باید با آن رایزنی نمود.

قبولی مشروط با حد نصاب ضعیف نمره زبان امکان دارد؟

بله امکان دارد، اما تعداد دانشگاه هایی که حاضرند به دانشجویانی که حد نصال زبانی لازم را ندارند، ادمیشن بدهند، بسیار کم و شانس گرفتن ویزا نیز ضعیف می باشد.

چکونه باید مدرک زبان را به دانشگاه مقصد ارسال کرد؟

اگر یکی از شرایط قبولی در دانشگاه مورد نظر شما، اخذ مدرک زبان و قبولی در آن با حد نصاب مورد نظر باشد، موظف هستید بعد از دریافت مدرک زبان، از صادر کننده ان بخواهید که نسخه ای از مدرک شما را به نشانی دانشگاه مقصد ارسال کند. معمولا رسم بر این هست که در روز برگزاری آزمون بین المللی، از شما خواسته می شود تا نام ۵ کد دانشگاه مقصد را وارد کنید تا بعد از صدور کارنامه، نسخه هایی از ان به طو اتوماتیک و رایگان، به دانشگاه هایی که اعلام می کنید ارسال شود. بنابراین، فرآیند ارسال نسخه ای از کارنامه زبان انگلیسی شما، به گونه ای هست که دارنده مدرک، نقشی در فرآیند ارسال مدرک ندارد و اکثر دانشگاه ها، از متقاضیان درخواست می کنند تا با هماهنگی با مرکزی که آزمون دادند، مدرک را از سوی موسسه مزبور به دانشگاه ارسال کنند. ان امر سبب می شود تا اعتبار مدرک ارسالی، توسط دانشگاه کنترل و تایید شود. شما تنها می توانید، رونوشتی از مدرک زبان را به دانشگاه ارسال کنید. این رونوشت، تنها جنبه اطلاع رسانی و ضمیمه شدن به روزمه دارد و سندی معتبر و قابل استناد نخواهد بود.

فرق بین آیلتس و تافل چیست؟

همه می دانند که برای قبولی در دانشگاه هایی ه زبان تحصیل و تدیس انگلیسی هست، باید مدرک زبان انگلیسی ارائه کنید. معمولا، دانشجویان علاقمند هستند تا یکی از مدارک آیلتس و تافل را ارائه کنند. در قسمت ۴ این مطالب، درباره آزمون آیلتس خواهیم نوشت. آیلتس (به انگلیسی: IELTS) که برگرفته از سرواژگان (International English Language Testing System) به معنای نظام بین‌المللی ارزش‌یابی زبان انگلیسی است، یکی از معتبرترین آزمون‌های زبان انگلیسی حال حاضر است که در سراسر دنیا برگزار می‌شود. آیلتس در واقع آزمونی بریتانیایی بوده است و از این نظر در مقابل تافل، آزمون آمریکایی قرار می‌گیرد. این آزمون توسط دانشگاه کمبریج انگلستان، شورای فرهنگی بریتانیا و مرکز آیلتس استرالیا برگزار می‌شود.

نمره بندی این آزمون از ۰ تا ۹ سطح را شامل می‌شود که نمرهٔ قبولی برای آزمون وجود ندارد اما به طور معمول سطح ۵ نمرهٔ متوسط و ۶ به بالا خوب تلقی می‌شود. دانشگاه کمبریج، دانشگاه آکسفورد و دانشگاه هاروارد آیلتس باحداقل سطح ۷ را می‌پذیرند. اما دانشگاه های اسکاندیناوی، مانند سوئد، نروژ، فنلاند و دانمارک، آیلتس ۶ تا ۶.۵ آکادمیک را نیز برای قبولی در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا قبول می کنند. این قضیه برای اکثر دانشگاه های آمریکای شمالی و حتی آسیایی نیز صادق هست. آزمون آیلتس از ۴ بخش شنیدار، خواندن، نوشتن و مکالمه تشکیل شده‌است. کل آزمون دارای دو گونه آکادمیک و عمومی است که گونهٔ آکادمیک مشکل تر بوده و همین آزمون است که برای ورود به دانشگاه‌ها مورد نیاز می‌باشد. آزمون جنرال آیلتس، بیش تر برای متقاضیان مهاجرت یا تحصیل در رشته هایی که به صدور مدرک تحصیلی منجر نمی شود، کاربرد دارد. اما دانشجویان، بهتر هست حتما در بخش آکادمیک آیلتس ثبت نام کنند. IELTS یا International English Language Testing System یک امتحان زبان انگلیسی است و از اعتباری بین‌المللی برخوردار می‌باشد. این امتحان معیاری است جهت سنجش دانش زبان انگلیسی اشخاصی که می‌خواهند در کشورهای انگلیسی زبان درس بخوانند، کار کنند و یا به آن کشورها مهاجرت نمایند. چون امتحان IELTS با همکاری مشترک دانشگاه کمبریج، کنسولگری انگلستان و سازمان IDP استرالیا برگزار می‌شود، اگر سوالی درباره این آزمون و نحوه امتیازبندی و تصحیح مقاله بخش نوشتاری دارید، با بخش بین الملل این مراکز در تعامل باشید.

این امتحان از بالاترین و معتبرترین استانداردهای بین‌المللی جهت سنجش سطح زبان انگلیسی داوطلبان پیروی می‌کند و چهار توانائی Writing،Reading،Listening و Speaking را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. بسیاری از دانشگاهها در کشورهای مختلفی همچون کانادا، انگلستان، استرالیا، نیوزلند و آمریکا امتحان IELTS را به رسمیت می‌شناسند. همچنین جهت مهاجرت به کشورهای کانادا، استرالیا و نیوزلند، داشتن مدرک IELTS الزامی است. این امتحان در صدها مرکز امتحانی واقع در بیش از ۱۰۰ کشور مختلف دنیا برگزار می‌گردد. شرکت کنندگان در امتحان IELTS به طیف وسیعی از سوالات بسیار ساده تا بسیار مشکل پاسخ می‌دهند. نمرهٔ هر بخش از امتحان بین صفر تا ۹ می‌باشد. نمرهٔ کلی امتحان با معدل گیری از نمره چهار بخش امتحان محاسبه می‌گردد. در کارنامه IELTS، علاوه بر نمره کلی overall band score، نمره هر بخش بطور جداگانه ذکر می‌شود. هر دانشگاه برای پذیرش متقاضیان حداقل نمره‌ای را مشخص می‌کند و اکثر آنها حداقل نمره کلی را بین ۵.۵ تا ۷ قرار می دهند. اما مشاهده شده است که برخی از دانشگاه های کانادایی، نمره آیلتس بالاتر از ۷ را نیز از دانشجویان درخواست کرده اند. برخی از دانشگاه ها نیز از دانشجو می‌خواهند بطوریکه نمره هر بخش هم از ۶ کمتر نباشد (البته این قاعده کلی است و هر دانشگاه شرایط خاص خود را دارد). به عنوان مثالی دیگر، برای اینکه حداکثر امتیاز زبان انگلیسی را جهت مهاجرت به کانادا کسب نمایید، باید در هر چهار قسمت امتحان IELTS حداقل نمره ۷ بگیرید. در روز امتحان ابتدا به سوالات Listening سپس به سوالات Reading و بعد به سوالات Writing پاسخ خواهید داد. تاریخ و ساعت برگزاری قسمت Speaking در روز امتحان به شرکت کنندگان اعلام می‌شود و معمولاً امتحان Speaking از عصر روز امتحان شروع شده و بمدت ۵ روز ادامه می‌یابد. داوطلبانی که از شهرهای دیگر به تهران می‌آیند، برای امتحان Speaking در اولویت هستند و باید در هنگام ثبت نام، اسم خود را در لیستی جداگانه به ثبت برسانند. تمامی مراحل کتبی امتحان باید با مداد نوشته شود و داوطلبان اجازه استفاده از خودنویس یا خودکار را در هیچ مرحله‌ای از امتحان کتبی ندارند. نتایج امتحان IELTS دو هفته پس از پایان یافتن آزمون Speaking اعلام خواهد شد و کارنامه فقط به شخص امتحان دهنده داده می‌شود و از طریق

تلفن، فکس و یا email قابل در یافت نیست تا ۵ کارنامه برای دانشگاهها و موسسات مورد در خواست شما بصورت رایگان توسط دفاتر برگزار کننده امتحان ارسال می‌گردد، بشرطی که از تار یخ امتحان شما یکماه نگذشته باشد. اگر بیشتر از یکماه از تاریخ امتحانتان سپری شود و یا بیشتر از ۵ کارنامه بخواهید برایتان ارسال بشود، به ازای هر کارنامه باید مبلغی را بپردازید. اکثر دانشگاهها کارنامه IELTS را که بیشتر از دو سال از تاریخ آن گذشته باشد، قبول ندارند. اما برای تافل، این مدت ۵ سال می باشد. بعضی ها فکر می کنند که نمره گرفتن در تافل، سخت تر از آیلتس هست و باید در آزمون آیلتس حتما شرکت کرد. در حالی که این تصو نادرستی هست و هر آزمون، شرایط خاص خود را دارد. معمولا فردی که آیلتس ۶.۵ آکادمیک دارد، می تواند تافل آی بی تی ۷۵ تا۸۰ را کسب کند که برای قبولی در اکثر مقاطع تحصیلی در کشوهای مختلف دنیا کفایت دارد. سایت رسمی برای آیلتس، www.ielts.org می باشد که آخرین اطلاعات درباره آزمون، مراکز برگزاری، نمونه سوال های مطرح شده را در اختیار متقاضیان قرار می دهد. این سایت، رسمی ترین سایت جهان در عرصه آیلتس می باشد. درباره تافل، اوضاع کمی متفاوت خواهد بود. تافل (به انگلیسی: TOEFL) که برگرفته از سرواژگان Test of English as a Foreign Language به معنای آزمون انگلیسی به عنوان زبان بیگانه است، آزمونی است که میزان توانایی افراد را در زمینهٔ برقراری ارتباط به زبان انگلیسی در سطح دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی می‌سنجد. این آزمون توسط موسسه ای‌تی‌اس (ETS) در دو نوع کاغذی و اینترنتی برگزار می‌شود و در بیش از نه هزار دانشگاه و موسسه از بیش از یکصدو سی کشور جهان مورد پذیرش قرار می‌گیرد. تافل اولین بار در سال ۱۹۶۴ برگزار شد و پس از آن تا کنون ده ها میلیون نفر در این آزمون شرکت کرده‌اند و در ایران نیز، شمار متقاضیان آزمون تافل، خیلی کم تر از آیلتس نمی باشد. همانطور که از نام این آزمون مشخص است، داوطلبان برای شرکت در این آزمون باید به سوالات موجود در دفترچه آزمون پاسخ دهند. این آزمون جای خود را رفته رفته به آزمون اینترنتی داده‌است و در واقع در آینده‌ای نه چندان دور کاملاً منسوخ خواهد شد. در برخی از کشورها ،همچنان آزمون کاغذی تافل برگزار می شود. در آزمون کاغذی سه مهارت زبان آموز مورد ارزیابی قرار می‌گیرد:

  • مهارت شنیداری (Listening Comprehension)
  • ساختار زبان (Structure and Language)
  • مهارت خواندن (Reading Comprehension

علاوه بر سه مهارت فوق یک قسمت برای مهارت نوشتن هم وجود دارد که در یک فرصت ۳۰ دقیقه‌ای بایستی داوطلب بتواند در مورد موضوع مشخصی بنویسد. نمرات بدست آمده از هر قسمت بعد از تغییر مقیاس یافتن با هم جمع شده و نمره کل داوطلب را مشخص می‌کند. این نمره می‌تواند بین ۳۱۰ تا ۶۷۷ تغییر کند. بنابراین هیچ نمره مشخصی برای قبولی یا رد شدن در این آزمون وجود ندارد و همه شرکت کنندگان در این آزمون نمره آزمون را دریافت خواهند کرد. نمره مورد نیاز داوطلب بستگی به محلی دارد که داوطلب می‌خواهد نمره آزمون تافلش به آنجا ارسال شود. معمولاً برای ادامه تحصیل در دانشگاه‌های خارج از کشور نمره بالاتر از ۵۵۰ و برای شرکت در آزمون دکتری در داخل ایران نمره بالاتر از ۴۸۰ مورد نیاز بود.

آزمون اینترنتی تافل، TOELF IBT ، این آزمون در اواخر ۲۰۰۵ معرفی شد و به میزان قابل توجهی جایگزین دو نوع دیگر «مبتنی بر کامپیوتر» و «مبتنی بر دفترچه» گردید. این آزمون ابتدا در کشورهای آمریکا، کانادا، فرانسه، آلمان و ایتالیا برگزار گردید و از سال ۲۰۰۶ به کشورهای دیگر نیز بتدریج راه یافت در این نوع آزمون شرکت کنندگان بایستی در تاریخهای مشخص شده در محل حوزه آزمون حضور پیدا کرده و از طریق اینترنت آزمون را برگزار کنند. اعتبار مدرک این آزمون با مدارک امتحانات تافل قدیمی یکسان است ولی این آزمون دارای تفاوت‌هایی است که از جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • برخلاف تافل قدیمی که بیشتر تاکید بر روی گرامر بود، این آزمون تمامی مهارتهای زبانی را پوشش می‌دهد.
  • فاصله زمانی بین شرکت در آزمون و دریافت نتیجه بر روی اینترنت حدود دو هفته می‌باشد.
  • این آزمون هر ماه چند بار برگزار شده و داوطلبان آزادی عمل بیشتری در انتخاب تاریخ آزمون دارند.
  • این آزمون ۴ ساعته بوده و دارای ۴ بخش است. هر بخش ممکن است یک یا حتی چندمهارت را مورد آزمایش قرار دهد. یادداشت برداری در این روش بر خلاف روش مبتنی بر دفترچه مجاز است. این آزمون نمی‌تواند بیشتر از یک بار در هفته برگزار شود. البته باید دقت کرد که ممکن است یک یا چند بخش به صورت طولانی (طولانی تر از حد معمول) ارائه شوند.

در این صورت مشخص نیست کدام بخش از سوالها واقعاً تصحیح شده و جزو نمره در نظر گرفته می‌شوند. انتخاب سوالات تقریباً به صورت تصادفی است.

۱. مهارت خواندن (Reading Comprehension)

این قسمت دارای ۳ الی ۵ متن بلند و سوالاتی در مورد این متنها است. موضوع متن‌ها آکادمیک بوده و معمولاً در کتابهای دانشگاهی یافت می‌شوند. سوالات عمدتاً در مورد موضوع اصلی متن، جزئیات، برداشت‌ها، نحوهٔ دیگر بیان جملات، جایگذاری جملات، واژه‌های مترادف می‌باشد. در آزمون ibt دانشجو باید مهارت‌هایی نظیر خلاصه برداری، برداشت سریع ایده‌های اصلی و جدولبندی را دارا باشد. به طور کلی نیازی به اطلاعات قبلی در مورد متن نیست اما اطلاعات قبلی می‌تواند کمک کننده باشد.

۲. مهارت شنیداری (Listening Comprehension)

این بخش شامل شش متن می‌باشد؛ دو مکالمهٔ دانشجویی و چهار متن نیز شبیه سازی کلاس درس دانشگاهی و مباحثات است.

۳. مهارت گفتاری (Speaking Comprehension)

این بخش مجموعاً شامل شش قسمت است؛ دو قسمت مستقل که در هرکدام از آنها یک سوال دربارهٔ زندگی آکادمیک مطرح می‌شود و دانشجو باید در مورد آن صحبت کند. چهار قسمت هم به صورت مجتمع است که بخشهای reading،listening همراه با بخش speaking وجود دارد. در این بخشها دانشجو باید در مورد خلاصهٔ متنی که می‌خواند یا می‌شنود و یا ایده‌های جدید خود در مورد این متون صحبت کند. این صحبت‌ها باید دقیق، واضح و دارای تجزیه و تحلیل دقیق از اطلاعات ارائه شده باشد.

۴. مهارت نوشتاری (Writing Comprehension)

این بخش شامل دو قسمت است. یک قسمت مجتمع و یک قسمت مستقل. در بخش مجتمع دانشجو باید متن آکادمیکی را بخواند، سپس به ادامهٔ آن گوش دهد و بعد از آن نظرات خود را در مورد متن بنویسد. در بخش مستقل نیز دانشجو یک مقاله شخصی در مورد سوال ارائه شده می‌نویسد. نمره هر یک از مهارت‌ها بین ۰ تا ۳۰ بوده و در مجموع نمره بین ۰ تا ۱۲۰ است. نمره ۷۹ یا ۸۰ این آزمون معادل ۵۵۰ آزمون کاغذی شناخته می‌شود که برای ورود به اکثر دانشگاه‌ها در مقطع تحصیلات تکمیلی مورد نیاز است. وب سایت رسمی تافل، www.ets.org/toefl می باشد. برای ثبت نام در مراکز برگزار آزمون در کشورمان و اطلاعات مربوط به نحوه طرح سوالات و مسائل مربوطه، می توانید همواره به این نشانی مراجعه کنید. هزینه شرکت در این آزمون، ۲۱۰ دلار می باشد که در شهرهای آمل، اصفهان، شیراز، تبریز و تهران برگزار می شود. در بخش معرفی آزمون تافل، اطلاعات تکمیلی در اختیار مخاطبان محترم سایت کجارو قرار خواهد گرفت.

کدام مرکز در ایران، آزمون های آیلتس و تافل را برگزار می کند؟

این سوال را در سایت های معرفی شده در سوال شماره ۱۰ بیابید. در ادامه به چند نکته توجه کنید:

  • اگر متقاضی تحصیل در خارج از کشور به زبان انگلیسی هستید، سطح زبان خود را ارتقا دهید و در ایران، مدرک آیلتس یا تافل بگیرید.
  • بین آیلتس و تاقل، تغییرات خیلی زیادی مشاهده نمی شود ولی این که بر اساس شرایط شما و دانشگاه مقصد، کدام آزمون با توجه به وقت شما مطلوب تر است، موضوعی هست که باید با مدرسان تافل و آیلتس در میان بگذارید.
  • چه تافل و چه آیلتس، دارای بخش نوشتاری می باشد. شما باید بتوانید در مدت زمان کوتاه، یک موضوع را در 200 تا 300 کلمه DEVELOP کنید. برای این کار، نیازمند مهارت های نوشتاری قوی و سطح کلمه مطلوب هستید. از روز نخست آموزش برای این آزمون ها، روی مهارت نوشتاری کار کنید.
  • آیلتس و تافل، هر ساله قیمت برگزاری آزمون متفاوتی دارند. اگر قصد دارید سال آینده این مدارک را بگیرید، از اکنون برنامه ریزی کنید.
  • اگر قبلا در آزمون آیلتس شرکت کرده اید و با شرایط آن آشنا هستید، توصیه نمی شود که در آزمون تافل شرکت کنید و کلاس های مربوط به آمادگی آزمون را بگذرانید. چرا که وقت و هزینه زیادی را می بایست صرف کنید.
  • ارتقای مهارت های رایانه ای برای شرکت کننده گان در آزمون تافل، واجب هست.
  • در آزمون آیلتس، بخش گفتاری با ممتحن برگزار می شود اما در آزمون تافل، اظهارات شما ضبط و برای ممتحن ارسال می شود.

در روزهای آینده، مطالب بیش تری درباره آمادگی در این دو آزمون به تفکیک ارائه می شود.